CUNFINS – lingias cotschnas

DA RITA CATHOMAS-BEARTH*

Enconuscher ils agens cunfins, metter cunfins, ir fin a la limita, ma betg surpassar las lingias cotschnas, quai gida a viver ina vita ventiraivla. Gia da pitschen sondain nus cunfins, empruvain nus da superar quels e faschain l’experientscha che nus crudain magari sin il nas. Cunfins fascineschan e limiteschan il medem mument, cunfins provocheschan ed activeschan nossa energia. Che nus carstgauns n’avain betg tut enta maun savain nus atgnamain, ma acceptar quest fatg va magari vess. Cunfins sa midan e vegnan spustads, tut tenor la ductrina dal temp. Quanta sventira ha il scumond da maridar ina persuna d’in’autra confessiun purtà? Quanta dolur han mammas d’uffants illegitims stuì supportar? Quant entiert han ins fatg a persunas omosexualas? Mes um è vegnì bandischà 1968 cun ruaida giu da la «buora» dal cumin da la Cadi perquai ch’el aveva surpassà ils cunfins da la tradiziun cun il salid: «Umens e dunnas da cumin».

Per quests >accents< ha Pascal Werner, gestiunari da la Fundaziun grischuna per la fotografia, selecziunà in pèr maletgs che mussan cunfins da tuttas sorts. Mintgin da quels raquinta istorgias. Qualas surlaschain nus a l’aspectatura da chattar.

* Redactura responsabla