Maila cotschna

Da Viola Pfeiffer

Il maun mussa sin ses satgados sin il sez sper ella. Ella fa sco sch’ella n’avess betg udì. Ma i na gida nagut. «Hallo? Ischda na frei?», sa repeta la vusch. Enervà auza ella il satgados dal sez e sposta el tranter sias chommas sut maisa en.

Ella ignorescha il cunpassagier che s’installescha sin il plaz sper ella. Il tren s’emplaina ed i vegn adina pli evident ch’ella n’avess tuttina betg pudì defender ses quatter plazs encunter tut quests conquistaders dal spazi public. Ella suspira ed emprova dad acceptar la situaziun. Ella sa deditgescha puspè a la website dals chihuahuas, ma suenter savura ella insatge. Ses nas sa tschurricla. In’odur malempernaivlamain enconuschenta. Opium 1977. Mai al emblidass ella. Ella emprova da spustar las regurdientschas, ma ils maletgs turnan adina puspè. Las larmas sin sias vistas, il maun che s’avischina. Consolant. Anguschant. I savura da spezarias orientalas, da flurs e da baselgia. E lev levet in’odur d’insatge tarladì ch’ella na pudeva betg definir d’uffant, ma ch’ella reconuscha oz sco patschuli. Ella tegna la detta da ses maun dretg avant ses nas, emprova da surtunar l’odur cun quel da la maila gist mangiada, ma las savurs sa maschaidan a moda maligna.

Ella giavischa insistentamain che ses mauns savurassan d’insatge auter. Pli baud aveva ella mintgatant traplà ses frar co ch’el chatschava ses maun en sia chautscha suten e savurava suenter vi da ses dets, gist uschia sco ella ussa. En quest mument para ad ella ina tala odur sco buna alternativa. Tut, mo betg questa savur.

Ella emprova da sviar ses patratgs, davent dal maun, davent da las regurdientschas nauschas. Ma i na gartegia betg. Il maun s’avischina. Il maun. Il maun d’ansant che mussava sin ses satgados? Ella na gughegia strusch da guardar a sanester. La savur vegn da là. Èsi quel um che porta il parfum? Plaunsieu auza ella sia egliada. Ella guarda sin il tip sper ella. E na po betg pli guardar davent.

Scrit sin mes telefonin/

cuntinuaziun suonda