La caravana el caffé

Sch’ins ei a Vienna, lu dat ei ina massa ch’ins sa far. La band Wiener Blond conta en ina canzun davart Vienna: Atgnamein eis ti buc in marcau, mobein in museum. Quella pretensiun porta per mei adina puspei verdad en ella. Sch’jeu mon tras las gassas, savess jeu star eri mintga siatavel pass ch’jeu fetsch e mirar, admirar e sepiarder en patratgs da quei ch’jeu vesel. Jeu mon adina puspei a Vienna, denter auter per ina scolaziun da scriver. Il tetel dalla scolaziun digl october era «Kaffeehausschreiben».

Per mei ei scriver en caffés enzatgei ch’jeu hai da narr bugen. Sche zatgi fa buca grad ina hara balurda silla meisa sper mei, ei quei prima da seconcentrar, ­observar e scriver. Ins ei ­persula, denton cun auters ensemen, e lu san ils ­patratgs cular.

Da quei luvratori mav’ei per visitar caffés classics da Vienna, contemplar igl indrez e da persequitar e descriver glieud ed atmosfera.

Carin Caduff è oriunda da Vattiz. Ella sa mova actualmain enturn la riva dal Lai da Turitg, lavura sco pedagoga ­sociala e fa ina scolaziun da scriver a Vienna.

Pia sun jeu semessa sin via culla metro en direcziun quartier da museums. Bandunau il mund sutteran, ida da scala si, schlirp-a-di-schlarp, secavigliada tras la fuola da glieud.

E leu era el, en cumparsa cumpletta – il Café Museum. La terrassa era vita, mo in um vestgius en ner cun barba e beret seseva giuado persuls, fimava e rieva per sesez. Sch’jeu vesel glieud che ri persula, lu fa quei buna luna a mi ed jeu selegrel cun els.

Lu sundel ida dad esch en. Ei veva ina liunga colonna avon mei, ei pareva bunamein ina caravana da camels. Davontier diltut veva ei ina vitrina cun pettas. Pettas melnas, alvas, neras, brinas, rosas – probabel tut las colurs pusseivlas ch’ei dat egl univers da pettas. Jeu damondel igl um avon mei, sche quella colonna seigi pervia dallas pettas ni per survegnir ina meisa. El sappi toch era buc, ha el rispundiu. Ah, sch’el spetgi en quei cass era sin ina meisa? Gie!, ha el giappau anavos. Sche bien pia! Para dad haver prima luna, quei signur. Sch’jeu vess stuiu dar en quei mument in cussegl a quei compadre dalla caravana, havess jeu detg ch’el dessi toch grad prender treis tocs petta cun el. Per che sia luna da talpas sappi ascender da siu vau si surcombras. 

Zacu hai jeu lu astgau seplaccar. Vid las preits pendevan bia spiaghels. Tgei motiv che quei ha, sai jeu buc, mo atgnamein ein spiaghels sco in maletg che semida da secunda tier secunda. Aschia vegn ei mai lungurus. Era persequitar glieud en caffés vegn mai lungurus. Diagonal da mei sesan duas dunnas. Jeu vesel mo la fatscha dad ina. Ella ha ina fatscha liunga, satella ed egls gronds. Egls impressiunonts. Ed jeu hai bunamein l’impressiun che ses egls vegnien mintga gada aunc in tec pli gronds e rodunds tier ils plaids ch’ella auda. Hm…

Jeu mirel da finiastr’ora e vesel co la feglia sgola a moda saltonta dalla plontas. Jeu vai bugen, sche las plontas portan lur vestgadira atunila. Mo jeu vai era nuot encunter, sch’ellas sedelibereschan puspei da quei costum. Jeu mirel puspei vi silla dunna. Dio mio, quels egls! Jeu survegn bunamein l’impressiun ch’ei mondi buca pli ditg ch’ils egls bandunan las foppas, roclien per tiara, sco la meila dallas plontas. Quei patratg absurd, morbid procura per in bi rir ed jeu stoi patertgar vid igl um vestgius en ner cun barba e beret d’anson. Miu platonic frar en armas viennes.