Columna

Cuort e bien

parter

La stad vargada haiel jeu tagliau mes cavels. Cuort, andant, mia loscha cavellera dil temps da giuventetgna – naven. Cuort, haiel jeu tertgau, quei ei pratic, lev e deliberont. Gie, aschia eis ei era. Mo igl ei era … in’aventura.

Ils grischs ein immediatamein s’annunziai. Selvadis, gross, incalculabels. Els creschan exact leu nua ch’els vulan e paran da vuler dir a mi di per di: «Controlla? Emblida.» Tschei di haiel jeu tratg ora siat da quels enteifer ina minuta. Jeu haiel stuiu rir. Buca grischa, aunc ditg buc, mo ei entscheiva. Surprendentamein in fatg che lai nescher in bien sentiment en mei.

Las reacziuns dalla glieud ein interessantas. «Ti portas aschi bein quei!» – Manegiau sinceramein, magari cun in stel admiraziun. «Oh, ti has tagliau cavels. Ualti ughegiau!» – Aha, gie, ei quei ussa plitost bien ni plitost schliet? Buca d’emblidar la glieud surstada: «Vesas ora tut auter!» – Direct, agradora mo tuttina cun in cert scharm.

E lu datti quellas persunas che miran semplamein. Jeu vesel co l’egliada sefitga vid miu tgau, ferma e stinada. Negin plaid che croda. Buc in! En tals muments quiets, discuora miu tgau per sesez ed ei resta a mi nuot auter che da surrir curteseivlamein.

Cavels cuorts spargnan dil reminent buc il coiffeur. Silmeins mintga dus meins stoi jeu ir, schiglioc vesa ei ora sin miu tgau sc’in pign tornado en in igniv. Mo jeu mondel bugen – jeu carezel la cuorta massascha dil tgau. Per l’economia locala ei quei bien, per mia cassa meins bien. 

Mes cavels, cuorts, plaunet enten vegnir grischs han lur agen tgau – el ver senn dil plaid. Els fan quei ch’els vulan, senza ­risguardar mes plans. In tec disuorden mintgaton po far bein e – curascha ha si’entschatta gie pil pli el tgau. Tgisà, forsa pon mes cavels dar in impuls a miu contuorn da guder pli savens il nunspitgau. Senza tgau.

Aschia eis ei. Caos sil tgau, caos el tgau – ed jeu? Jeu laschel far. Pertgei enzacu emprendein nus lu schon d’enconuscher meglier in l’auter – mes cavels ed jeu.

MAD
Patricia Tschuor-Marques viva a Rueun e scriva tgei che schabegia, sch’ils cavels han lur agen tgau.