Haver la schelta
En letg da mei e mia dunna. La damaun cuort suenter las 6.00. Nana, buca selegrei memia baul. Negins detagls intims. A mi vai per mussar, co mia dunna lai a mi la schelta. Ella camonda buc. Ella damonda. Jeu astgel decider.
Il gi avon havevel giu survetsch tard ed erel ius suenter mesanotg a letg. Uss selegravel da saver durmir empau pli gitg. Enzacu suenter las 6.00 sundel ius sin tualetta. Gie, cheu saveis mo surstar. Mia scufla veglia (ella ha la medema annada sco jeu) tegn aunc tip top atras in’entira notg. Cu jeu sun turnaus en combra per puspei semetter sut ils ponns, era la finiastra aviarta tochen dem ed ils tapets pendevan da finiastra ora. Ei era in da quels paucs gis freids da quest unviern, ca. – 5°. Cheu damonda mia dunna mei tut innocentamein: «Lein levar»? Beincapiu, ella ha buca cumandau a mi zatgei. Ella ha schau a mi la schelta. Quei apprezieschel jeu immens.
Dar ad enzatgi la pusseivladad da decider ei impurtont. Aschia sesent’ins prius serius. «Damondas enstagl da camonds» sto esser la devisa. Dar la schanza. Schar la schelta. Ni cartis vus forsa che quei seigi stau ina moda e maniera subtila da gir: «Uss eis ei uras da levar»? – Strusch, neve buc. Igl ei stau ina sempla damonda e dumandar astg’ins adina.
Ins astga era dumandar il visavi, sch’el hagi il basegns da discuorrer suenter ch’ins ha dau fridas ad el. E lu aunc aschuntar: «Ni duei aunc pitgar en ils dents a ti?» Aschia ha el la schelta. El ha la schanza da decider. Aber sch’ins vul buca nezegiar la schanza …
Ni attaccar senza motiv ina tiara e suenter gir al president da quella: «Sche ti eis promts da schar ina part da tia tiara – ni forsa grad l’entira – a mi, lu calel jeu da tarmetter dronas e rachetas mintga notg, tgei manegias?» Quei ei nuot auter che fair. Ina clara damonda. Il visavi ha la schelta. El ha ina schanza da decider. Aber sch’ins vul buca nezegiar la schanza …
Ni sch’in politicher pussent ha gust dad in toc glatsch (il pli grond toc glatsch digl entir mund), sa el senz’auter gir a quel che posseda il glatsch: «Ti das ussa quei toc glatsch a mi, pertgei ti vegns tuttina buca da defender el, sch’enzatgi vuless engular quel da tei. E sche ti das buc, lu pren jeu el.» Quella logica ei aschi evidenta e la proposta pli che mo faira. Il visavi ha la schelta. El sa decider. Aber sch’ins vul buca nezegiar la schanza …
Jeu dun a mintga columna e glossa che jeu scrivel la schanza da daventar la megliera ch’jeu hai scret enzacu. Aber sch’ellas vulan buca nezegiar la schanza …

Gust da leger dapli?