In grond «gie» da frar Benedikt

Igl ei sonda avonmiezgi, entuorn las 09.00. En ina ruasseivladad lavura frar Benedikt (37) ella pintga stizun alla porta dalla Claustra da Mustér – tut tenor in dils mottos benedictins: «labora». «Bia lavur eis ei buc aunc stau oz, jeu sun era cheu per beneventar ils enconuschents ed amitgs che vegnan per accumpignar mei duront il profess perpeten», di el cun in surrir. Il profess perpeten ei ina sort contract per l’entira veta. Il frar seligia per semper agl uorden benedictin ed alla veta monastica. Quei munta: ina veta d’oraziun, lavur, senza possess privat e senza lètg.

Carschius si ei frar Benedikt – aunc cul num profan «Michael» – el cantun Sviz (mira box). E da leu ein oz era ses geniturs, Monika e Martin Meier, arrivai cugl auto a Mustér per festivar lur fegl. Ina colligiaziun culla Surselva han els schon dapi biars onns. «Pli baul essan nus adina vegni si Segnes en vacanzas, da leu anora enconuschein nus schon quella biala regiun», di Monika Meier. «Igl ei fetg bi che nies fegl entra cheu ella claustra, e nus havein adina susteniu ch’el fetschi quei», aschunta il bab Martin Meier. Ina leva nervusadad ei da sentir tier ils geniturs.

«Gie» – e jodel

lgl onn 2016 entra frar Benedikt per l’emprema ga ella Claustra da Mustér, sco noviz. Oz, diesch onns pli tard, suonda la decisiun definitiva – sco frar Benedikt, il «benediu», in num che fa naturalmein era allusiun a Benedikt da Nursia, il fundatur digl uorden. Punctualmein allas 10.30 entscheiva la liturgia, celebrada digl avat Vigeli Monn. «Il profess perpeten, quei ei in grond ‹gie›, ti dis ‹gie› tier ina veta per Cristus ed ina veta ella cuminonza claustrala», di el si per il frar avon la raspada en baselgia claustrala.

Duront ina part dalla ceremonia schai frar Benedikt giun plaun cul tgau engiu per dar sia empermischun. Ina massa sogns vegn enumerada sco litania: denter auter sogn Augustin, sogn Martin, Sogn Sigisbert e Sogn Placi. Accumpignada vegn la liturgia solemna dad in’uniun da sgugialaders digl «Ägerital», dalla Svizra Centrala, sia patria.

Tut semeglia empau alla tempra festiva d’ina nozza, aschidadir ina nozza culla cuminonza monastica: «Gie, jeu vi», rispunda frar Benedikt silla damonda da confess d’entrar per adina en claustra. Ed era ina suttascripziun dil document corrispundent astga buca muncar. El ei ussa recepius definitivamein ella cuminonza dils muntgs. Da ses confrars vegn el embratschaus. Siu nov vestgiu – la cuculla nera – vegn surdaus.

«Gleiti entscheiva la scola»

Suenter la liturgia seraduna il pievel en sala Peter Kaiser per in apero. L’atmosfera ei pascheivla e festiva. Ils numerus gratulants spetgan gia sin saver dar il maun al frar – e da far in viva sin sia decisiun. Sia sora Mirjam selegra enorm: «Jeu sun aschi cuntenta per el, igl ei aschi bi ed era ina honur ch’el entra ussa ella cuminonza da Mustér.» Era in da ses rodund 20 confrars, Pater Murezi Casanova, ei plein anim: «Quei ei naturalmein grondius, sch’ei va vinavon, jeu selegrel fetg.»

E co vai cul niev-recepiu? Frar Benedikt sesenta bein, suenter che la ceremonia ei vargada: «Jeu sun semplamein fetg engrazieivels per tut quella glieud ch’ei vegnida oz a miu profess. Mintgina e mintgin dad els stat per in mument en mia veta ch’ei staus fetg impurtonts per mia vocaziun claustrala. Jeu selegrel ussa fetg silla fiasta.» Empau levgiaus seigi el schon, mo buca memia fetg, raquenta frar Benedikt che ha era empriu sursilvan: «La proxima jamna entscheiva la scola ed jeu vai leu in pign pensum sco scolast, ed jeu stoi aunc preparar ina massa caussas.» Il motto benedictin, igl «ora et labora», ha igl um da 37 onns pia schon incorporau bein.