Paraids vivas
Quest suentermezdi hai jau fatg in viadi divertent tras nossa regiun, la Tumleastga: Mes program è stà d’affischar placats (dad in referat) en mintga vischnanca. E perquai che nus vivain gia blers onns senza auto, mes consort ed jau, avain nus fatg quella lavur cun l’auto da posta ed in pau er a pe, envi ed ennà, engiu ed ensi, a dretg ora ed a travers. Cun tantas colliaziuns dad autos da posta è quai pussaivel en nossa cuntrada. Igl era bell’aura, nus avain giudì la chalira e las savurs da la primavaira tempriva.
Insatge m’è dà en egl: Mintga paraid era plaina da placats da tuttas sorts: concerts, teaters en tut ils vitgs pitschens, meditaziuns, servetschs divins spezials, offertas da pertgirar chauns (ed uffants), uras da gimnastica, cabarets e sairas da bal, purschidas da survegliar, films cun discussiun e films normals, tut! Las paraids ma paran pli plainas, mintga giada che jau vom a placatar. I paress che la communicaziun digitala (apps e medias socialas) na saja betg abla da remplazzar adequatamain la reclama analoga, vul dir quella fisica e da palpiri. Sch’ina paraid è tgirada bain, èsi in daletg. Sche in’autra paraid «chanta», perquai ch’il vent fa termagls cun ils chantuns da palpiri gia mez-sgulants – tut quai nun importa.
Plinavant hai jau sentì il plaschair da pender si cun pideras mes placats, avend tschertgà (e chattà) in plaz vid en format A4 u A3. Pli enervant èsi, sche tut la paraid è gia plaina, e sche jau stoss guardar bain las datas, tgenin’occurrenza ch’è gia passada. Da stgarpar davent in placat vegl e da’l smardegliar, avant che da’l bittar en la sadella da rument dasperas, quai ha sveglià in regl sensual en mai, mintga giada pli fitg.
Ina giada – durant noss viadi – èsi perfin ma reussì da persvader, grazia a tut ils registers da scharm, il manischunz da l’auto da posta da fermar e da laschar pender si mes placat amez sia cursa d’urari. Tar ina fermada uffiziala, segir.
La saira, suenter bleras uras da lavur, cura che nus avain anc prendì in aperitiv a Tusaun, hai jau remartgà, quanta vita che penda vi da nossas paraids da placats, en dus u trais lieus per vischnanca, tar mintga fermada d’auto da posta. Mintga placat porscha insatge bel, divertent u serius, ma positiv en mintga cas! Las paraids vivan, ellas rin ed envidan. Las vischnancas u fracziuns envidan, purschend ina massa d’occurrenzas per mintga gust. Plinavant ans essan nus vegnids conscients, quantas persunas giuvnas e veglias che fan il medem sco nus (forsa cun auto u töffin, tge importi) ed empleneschan cun plaschair las paraids publicas durant uras ed uras, di per di, mais per mais. Da mintg’aura.
Quests dis avain nus udì e legì bler da guerras, da novas e dad existentas. Quai tira engiu. Tge sai jau far u gidar sco persuna singula? Nagut auter che da distribuir energia positiva ora en il mund, saja quai cun ina fatscha cuntenta, cun pleds da cuminanza, cun patratgs da confidenza e segiramain cun mantegnair festas, sanadad psichica, occurrenzas da cultura ed era da cardientscha. Mintga milligram d’energia positiva gida al mund. Che las paraids vivas sa mantegnian en il futur!
Gust da leger dapli?